Çık gel bir anda

Güneşim ol mesela günümü aydınlat

Ya da yağmur ol yağ üstüme en sıcak yaz akşamlarında

Ya da bir ağaç ol dinleneyim gövdene yaslanıp huzurla

Bir kar tanesi ol mesela

Sana baktıkça çocukluğuma döneyim

Ya da en iyisi sen olduğun gibi çıkagel bana 

Varlığın varlığıma armağan olmuş gibi

Gitmemek üzere çık gel bir anda...

i.y.ayboran

Kan revan gönlüm şimdi

Tuzla buz ettin yüreğimi sevgili

Gelsen, yarama merhem olurdun halbuki!

Oysa sen bile isteye gitmeyi seçtin

Cam kırıklarını itinayla yüreğime yerleştirdin

Ve ardından sessizce çekip gittin

Kan revan gönlüm şimdi

Ama ben yine de bir ah demedim...

i.y.ayboran

Geç kaldım

Ömrüme ömür katıyorsun dedi 

Sustum...

Bende ona verecek ömür varmıydı acaba diye düşünmeye başladım...

Gözleri ışıl ışıldı bana bakarken

Başımı çevirip ağladım...

Ben onun ömrü olmayı baştan beri hak etmemiştim aslında

Ömrüne ömür katmak istedim

Ama hep ömründen çaldım

Ve bunu fark etmekte ne yazikki geç kaldım... 

i.y.ayboran

Gelseydin

Sesin soluğun çıkmıyor günlerdir

Gelseydin, kurumuş bahçelerim çiçeklerle bezenirdi

Tek bir nefesin, solmuş ruhumu canlandırmaya yeterdi

Ah sen bir ses etseydin

Ben çığlık çığlığa sana gelirdim...

i.y.ayboran

Sen benim

Sen benim kaderime kazınmış ama yazılmamış olan hikayemsin

Sen benim hem en büyük umudum hem de tünelin içindeki zifiri karanlığımsın

Sen benim az şey yaşayıp çoklara böldüğüm

 İstesemde unutamadığım kahramanımsın

Kaderimsin

Kavuşamadığımsın... 

i.y.ayboran

Çıkıp gelsen ya

Sessiz sedasız çıkıp gelsen ya

Gidişindeki gürültüye inat

Hani ardından avazım çıktığı kadar

Bağırmıştım ya gitme diye

İşte tüm çığlıklarıma inat

Sessizce çıkıp gelsen ya gittiğin yerden...

Ah bir görsem dünya gözüyle

O güzel gözlerini son bir kez...

Ah bir gelsen 

Tüm gidişlerini silmek istercesine içten...

Ah bir gelsen...

i.y.ayboran