Bugün

Bugün,çocukların ne kadar saf olduklarını öğrendim anne
Aslında ezbere bildiğim bir gerçek
Bir çocuğun elleri ellerime değince 
Bir tokat gibi indi yüzüme
Ve ben yerle bir oldum o tokatla anne!
Çocukken senin,benim,hepimizin
Ne kadar saf olduğumuzu ve 
Dünyamızın biz büyüdükçe kirlendiğini öğrendim anne!
Aslında hep bildiğim bir gerçekle
Bugün küçücük bir yürek sayesinde yüzleştim 
Ve bu yüzleşmeden utanç duydum 
Ben bugün insan olmaktan utanç duydum anne!
Çocukları incitenlerden
İnsanları incitenlerden nefret ettim
İnsan olamamaktan,insan olmaktan nefret ettim...
Ben bugün çok özledim
Bugün bir kez daha çocukluğumu çok özledim anne!

                                       i.y.ayboran

An gelir

Hani öyle bir an gelir ki

Paldır küldür dökülür yüreğinden her ne varsa içinde gizlediğin

Ve öyle bir an gelir ki

Bülbül olur gözyaşların 

Şakır, ötmeyi yeni öğrenen kuşlar gibi.

Hani öyle bir an olur ki bazen 

Kaçıp çok uzaklara gitmek istersin

Gitmek ve hiç dönmemek...

Ama bilmezsin ki kaçmak çözmez hiçbirşeyi

Ne seni yüreğinin yüklerinden kurtarır gitmek 

Ne de çekip gidenleri söküp alabilir içinden...

Bazen öyle bir an gelir ki

Susmak ve bir daha hiç konuşmamak istersin

Ama bilmezsin ki çoğu zaman susmak

Nice çığlıkları saklar içinde...

Ve sonunda öyle bir an gelir ki

Nice çığlıklar çağlar taşar içinden sen hiç istemesen de

Nice volkanlar patlar içinde

Sen dışarıdan buz gibi görünsen de...

i.y.ayboran

Temmuz'da güneşimi çalmışlar gibi

Laleler açardı gönlümün en ücra köşelerinde yaz kış demeden

Ve içim sıcacık olurdu sen yanımdayken 

En soğuk kış akşamlarında bile!

Şimdilerde en ufak bir filize hasretim

Ve öyle çok özlüyorum ki

Sanki Temmuz'da güneşimi çalmışlar gibi...

              i.y.ayboran

Hiç olmadı

Çok defa konuştum seninle içimden
Bir çığ oldu içimde büyüdü suskunluklarım
Sesi çıkmayan birer çığlık oldular içimde!
Çok defa gelmek istedim sana 
Öylece bir gece ansızın çıkıp gelmek kapına
Ve dökmek bir bir içimde ne varsa!
Olmadı! Hiç cesaret edemedim
Sana gelen tüm yolları kitledim
Ve yük ettim yüreğime...
Söylenmesi gereken her sözcük
Bir dalga oldu içimde
Bıraksam kendimi
Ah bir bıraksam 
O denizde sürüklenerek gelecektim sana halbuki
Biliyordum! Bu yüzden izin vermedim belki de...
Kendi yarattığım denizde
Senin yarattığın yalnızlıkla boğuldum ben
Konuşmaya çalıştıkça dibe battım
Dibe battıkça daha çok konuştum
Ben çok sevdim seni aslında
Ama gel gör ki bunu benden başka bilen hiç olmadı!

                                              i.y.ayboran

Bende bir sen gizli benden bile değerli

Sessiz sedasız yanıma gelişlerin gelir aklıma

Hiçbir şey söylemeden göz süzüşlerin

Hani bazen bir susuş bin kelimeye bedeldir ya

İşte öyle gizli bende milyonlarca susuşların...

Şimdi dönüp bakıyorum da geçmişe

Ne çok suskunluk biriktirmişim içimde

Ne o gün ne şimdi dökemedim bir türlü dile...

Diyebilmeyi ne çok isterdim oysa ki

Hani bir kez, sadece bir kez gözlerine bakıp "canım" diyebilmeyi...

Bugünlerde canım pek revaçta değil gerçi 

Daha süslü kelimeler var tercih edilen

Oysa ben en çok canım demeyi isterdim sana

İnsanın canından daha kıymetli ne var ki şu dünyada

Parmağımız kanasa atmaz mı tüm canımı orada?

Peki ya seni parmağın kanasa

Yanmaz mı canım senden daha fazla?

Lafı fazla uzatmaya da gerek yok aslında

Susuşların var ben de dünden yarına kalan

Ve bir ah gizli içimde

Canından canıma can katan!
i.y.ayboran

O günden sonra sen yanımdan hiç ayrılmadın

Herşey sıradandı gittiğin ilk günlerde
Aynada ki suret benimdi
Ve az da olsa bir tebessüm vardı görülen sahnede...
Yiyip içiyordum önüme ne gelse
Ve rakı kadehleri devrilip duruyordu dost meclislerinde...
Sonra bir gece yarısı kan ter içinde uyandım
Seni görmüştüm rüyamda,
O kömür karası gözlerin duruyordu karşımda...
Umursamadım yeniden uykuya daldım...
Ertesi gün yine aynı rüya uyandırdı beni uykumdan
Ve ertesi gün... Ve bir sonra ki gün...
Bir sabah kan ter içinde uyanıp koştum aynaya
Neden aynaya gittiğimi bilmeyerek...
Aynada sen vardın!
Aynaya bakan ben
Orada sureti görünen sen!
Koştum bi su çarptım yüzüme
Oturdum bir sigara yaktım sabahın kör karanlığında...
Ağlamaya başladım.
Üşenmedim bir ufak rakı açtım
Hem içtim hem söylendim elimdeki küçük aynadan baktığım gözlerine...
O an anlamıştım sen gitmiştin!
Kavrayabilmem geç olmuştu gidişini
Halbuki ben seni kısa bir yolculuğa uğurlamış gibiydim
Gittiğin yolların dönülmez olduğunu unutmuş gibiydim
O an anladım ki sen gitmiştin!
Tuzu gözyaşım kadehime damladı
Gözlerim ağlayan kaderime ağladı...
Günlerdir gözümün önünde duran bardağa ilişti gözlerim
Dudakların belki de en son ona değmişti
Elimse hiç yıkamaya gitmemişti...
Bardağı elime aldım
Usulca götürdüm dudaklarıma dudaklarını...
İçimi tarifi imkansız bir acı kapladı
Ölüm ayrılıkların en zorudur diye bir ses kulağıma fısıldadı...
Yıkıldım...
O günden sonra sen yanımdan hiç ayrılmadın!

                                        i.y.ayboran

Seni bana, beni sana ulaştırmak, çıkmaz yollarda son sürat gitmek gibi galiba...

    

     Bir gün bir yerlerde yeniden karşılaşabilme ümidi var içimde nedense.Nedensiz yere umutlanıyor kalbim, bir kuş çırpınıyor içimde gelişini şiddetle bekleyen. Gökyüzü hep siyah sanki sen gittiğinden beri ve berraklığını yitirdi deniz, seninle oturup seyre dalmayı bıraktığımız günden beri...
     İçimde o çocuksu umut var hala, solmuyor aksine günden güne yeşeriyor acemi çiçekler gibi! Söylesene sevgili sen de anıyor musun arada sırada da olsa beni? Yoksa büsbütün unuttun mu benimle olduğun günleri?
     Hatırlamak da, unutmaya çalışmak kadar zormuş meğer! Zormuş acı veren hatıralar hatırdayken yaşamak...Unutmaya çalıştıkça meğer daha çok hatırlarmış insan geçmişi. Söylesene sevgili sen hiç unutmaya çalıştın mı beni?
     Yeniden karşılaşma umudum hergün bir parça daha büyüyor içimde ve hergün bir parçamı daha söküp götürüyor benden çok uzaklara...Uzakları yakın edebilmek zor zanaat, seni bana, beni sana ulaştırmak, çıkmaz yollarda son sürat gitmek gibi galiba...
     Olur da bir gün karşılaşırsak bir yerlerde yeniden, bana gene eskisi gibi bak olur mu sevgili? Senin bir bakışın benim on yıllık hatırama bedel! Sen gitsen de güzel gözlerinin hayalini bana bırak olur mu sevgili?
                                                                   i.y.ayboran