Hani öyle bir an gelir ki
Paldır küldür dökülür yüreğinden her ne varsa içinde gizlediğin
Ve öyle bir an gelir ki
Bülbül olur gözyaşların
Şakır, ötmeyi yeni öğrenen kuşlar gibi.
Hani öyle bir an olur ki bazen
Kaçıp çok uzaklara gitmek istersin
Gitmek ve hiç dönmemek...
Ama bilmezsin ki kaçmak çözmez hiçbirşeyi
Ne seni yüreğinin yüklerinden kurtarır gitmek
Ne de çekip gidenleri söküp alabilir içinden...
Bazen öyle bir an gelir ki
Susmak ve bir daha hiç konuşmamak istersin
Ama bilmezsin ki çoğu zaman susmak
Nice çığlıkları saklar içinde...
Ve sonunda öyle bir an gelir ki
Nice çığlıklar çağlar taşar içinden sen hiç istemesen de
Nice volkanlar patlar içinde
Sen dışarıdan buz gibi görünsen de...
i.y.ayboran
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder