Eski günlerin hatırına

Mevsimler gelip geçiyor

Günler birbirini kovalıyor

Saatler dedikleri gibi su misali akıyor

Her şey değişiyor

Her şey tükeniyor

Bir sen gelmiyorsun

Bir ben bendeki seni tüketemiyorum!

Geçer diyenlere inanmıyorum

Sende geçer demiştin hatırlıyor musun?

Bak yıllar oldu geçmedi hala

Elimde sıcacık elin var gibi

Geçen onca yıla inat sanki!

Biliyorum geçmeyecek

Biliyorum dinmeyecek

Ve biliyorum ki gelmeyeceksin geri!

Dönmeyeceksin

Sevmeyeceksin eskisi gibi!

Gelsen ne güzel olurdu halbuki

İçimdeki çocuk gülerdi yıllardan sonra belki

Baharı yaşardı gönlüm bunca sert geçen kışın ardından

Aslında gelsen ne güzel olur sevgili

Kim bilir kaldığımız yerden devam ederiz belki

Ne dersin edemez miyiz?

Olsun! Sen hele bir kokunu salın odaya

Bir bak gözlerime içtenlikle

Belki o zaman anımsarsın eski günleri

Ben beklerim ömür boyu beni yeniden sevmeni

Ama sen yeter ki geri gel be sevgili!

Sarardı tüm çiçeklerim sen gittiğinden beri

Gel yeşert şu bahçeyi döndür yaşama beni

Eski günlerin hatırına 

Eski günlerdeki gibi!

i.y.ayboran

Yemin olsun

Geçmiş günleri geri getirebilme şansım olsaydı eğer

Seninle yeniden aynı yerde olabilseydim eğer

Senden farklı dileklerim olurdu hayattan...

Mesela senin hep dediğin gibi

Karşılaşmamış olmayı dilemezdim ben!

Yeniden seninle olabilseydim eğer

Gözlerine daha derin bakabilmeyi isterdim

Ellerini daha çok tutabilmeyi

Yüreğimi yüreğine daha çok sarabilmeyi isterdim mesela...

Yeniden seninle olabilseydim eğer

Yola sen ve ben olarak değil

Biz olarak devam edebilmeyi dilerdim

Sana karışırdım

Bana karışmanı sağlardım

Hayat denen şu yolda 

Bir bütün olarak akabilmeyi denerdim seninle...

Yeniden dönebilseydim geçmişe eğer

Gitmemen için elimden gelen her şeyi yapardım

Seninle karşılaştığımız o ilk ana dönebilseydim eğer

Gözlerimi gözlerine hapseder

Mevsimler değişene dek senden ayırmazdım...

Ben yeniden senin olabilseydim eğer

Yemin olsun 

Bir adım dahi ötene kaçmazdım!

i.y.ayboran

Merhemim sensin

Tuzla buz olan yüreğimin 

Dermanı sende sevgilim

Gel merhem ol açtığın yaraya

Üstüme basıp geçme ne olursun

Yaram senden olsa da

Merhemim de sensin anlasana!

i.y.ayboran

Çık gel bir anda

Güneşim ol mesela günümü aydınlat

Ya da yağmur ol yağ üstüme en sıcak yaz akşamlarında

Ya da bir ağaç ol dinleneyim gövdene yaslanıp huzurla

Bir kar tanesi ol mesela

Sana baktıkça çocukluğuma döneyim

Ya da en iyisi sen olduğun gibi çıkagel bana 

Varlığın varlığıma armağan olmuş gibi

Gitmemek üzere çık gel bir anda...

i.y.ayboran

Kan revan gönlüm şimdi

Tuzla buz ettin yüreğimi sevgili

Gelsen, yarama merhem olurdun halbuki!

Oysa sen bile isteye gitmeyi seçtin

Cam kırıklarını itinayla yüreğime yerleştirdin

Ve ardından sessizce çekip gittin

Kan revan gönlüm şimdi

Ama ben yine de bir ah demedim...

i.y.ayboran

Geç kaldım

Ömrüme ömür katıyorsun dedi 

Sustum...

Bende ona verecek ömür varmıydı acaba diye düşünmeye başladım...

Gözleri ışıl ışıldı bana bakarken

Başımı çevirip ağladım...

Ben onun ömrü olmayı baştan beri hak etmemiştim aslında

Ömrüne ömür katmak istedim

Ama hep ömründen çaldım

Ve bunu fark etmekte ne yazikki geç kaldım... 

i.y.ayboran

Gelseydin

Sesin soluğun çıkmıyor günlerdir

Gelseydin, kurumuş bahçelerim çiçeklerle bezenirdi

Tek bir nefesin, solmuş ruhumu canlandırmaya yeterdi

Ah sen bir ses etseydin

Ben çığlık çığlığa sana gelirdim...

i.y.ayboran

Sen benim

Sen benim kaderime kazınmış ama yazılmamış olan hikayemsin

Sen benim hem en büyük umudum hem de tünelin içindeki zifiri karanlığımsın

Sen benim az şey yaşayıp çoklara böldüğüm

 İstesemde unutamadığım kahramanımsın

Kaderimsin

Kavuşamadığımsın... 

i.y.ayboran

Çıkıp gelsen ya

Sessiz sedasız çıkıp gelsen ya

Gidişindeki gürültüye inat

Hani ardından avazım çıktığı kadar

Bağırmıştım ya gitme diye

İşte tüm çığlıklarıma inat

Sessizce çıkıp gelsen ya gittiğin yerden...

Ah bir görsem dünya gözüyle

O güzel gözlerini son bir kez...

Ah bir gelsen 

Tüm gidişlerini silmek istercesine içten...

Ah bir gelsen...

i.y.ayboran

Biliyorum

Biliyorum zor olacak

Ama ne kolay ki sanki bu hayatta?

Biliyorum gideceksin ardına bakmadan

Ama kim kalmış ki koşulsuzca sevdiğinin yanında?

Biliyorum seni sevdiğimden daha az seveceksin beni

Ne fark eder ki!

Bunca zaman yetmedi mi benim sevgim ikimize birden sanki?

Biliyorum gittiğin yerden hiç dönmeyeceksin

Dönsen ne güzel olurdu halbuki!

i.y.ayboran

Ben seni çok özledim

Çok özlüyorum bazen seni

Ela gözlerini, sesini...

Gizliden gizliye tenime değen tenini

Usulca beni izleyen bakışlarını

Sözlerini...

Yanıma gelmek isteyip gelemeyişlerini

Kavuşmak isteyip ayrı düşen dudaklarını

Koşmak isterken zorla durdurduğun ayaklarını

Bana masal anlatışını...

Ama en çok gözlerinle sesini özledim sanırım

Sözlerin anlamsız kaldığı anlarda konuşan gözlerini

Kimi zaman da gözlerini gözlerimden kaçırıp

Söylediğin güzel sözleri...

Her halini çok özledim sevgilim

Kızgınken kızamayışını

Delice sarılmak isterken

Ufacık dokunuşlarla yetinişini...

Ne yazsam, ne kadar yazsam boş aslına bakarsan 

Halim vahim, durum derin

Bunu özetleyecek olan cümle ise kısa ve kesin

Ben seni çok özledim !

i.y.ayboran

Söz verdiğim gibi

Bir kış günüydü hiç unutmuyorum

Ayını hatırlamasam da mevsimi şaşırmıyorum

Üşümüştüm

Başımı tutup omzuna yaslamıştın

O huzur dolu göğsünde aylardan temmuz sanmıştım...

Sen hiç bilmesen de

Ben o temmuz hisli kış mevsiminde kaldım

Sen gözümün içine baka baka gittin ama 

Ben sana söz verdiğim gibi hep sende kaldım

i.y.ayboran

Şimdi gene gidiyorsun...Gitme...

Şimdi sırtın dönük bana 

Yirmi adım uzağımdasın aslında

Koşsam yetişebilirim ardından

Bağırsam duyurabilirim sesimi

Ağlasam silebilirsin gözyaşlarımı ellerinle

İstesen dokunabilirsin bana içtenlikle...

Şimdi sırtın dönük bana gitmek üzeresin

Yokluğunla beni başbaşa bırakıp çekip gitmektesin

Bu ayrılıkların sebebi hangimiz bilemiyorum

Gitmek isteyen sen mi

Yoksa içimden haykırmama rağmen 

Cılız bir sesle bile gitme diyemeyen ben mi?

Kim bu mutsuz gecelerin sebebi sence sevgilim?

Her saniye bir adım daha atıyorsun

Bir anlığına dönüp bakınca

Gözlerim,çok özleyecek olduğum gözlerine takılınca

Koşmamak için

Koşup boynuna sarılmamak için

Sarılıp da gitme diyerek ağlamamak için 

Nasıl zor tutuyorum kendimi bir bilsen...

Şimdi gene gidiyorsun bensiz diyarlara

Bir anılar kaldı senden bana sığınacak

Bir kokun kaldı üstümde sarılıp uyuyacak

Bir keşke kaldı dilimde söyleyemediğim

Bir kelime kaldı bana 

Ardından ağlarken gitme diye

Kendi kendime söylendiğim

Gidiyorsun diye isyan ettim ama gene de 

Gitmeni engelleyemedim

İşte şimdi yine bir başımayım

İşte şimdi yine sensizim

Ve ben yine sana gitme diyemedim.

i.y.ayboran

Öyle bir sevmişim ki seni

Öyle bir sevmişim ki seni 

Sanki tapar gibi...

Öyle çok istiyorum ki yanında olmayı 

Bir an görmesem bir yıl ayrı kalıp özlemişim gibi...

Öyle bir hapsettim ki seni içime 

İstesem de salamayacakmışım gibi... 

Öyle çok sevmişim ki seni dilime dua olmuşsun 

Ruhuma canı sen vermişsin gibi... 

Öyle bir sevmişim ki seni yaşamak neymiş seninle öğrenmişim sanki... 

Öyle bir sevmişim ki seni bizimkisi tüm sevgilerden üstün sanki...

i.y.ayboran

Senin yüzünden

Karla karışık yağmur gibiyim

Bir yanım şen çocuklar gibi

Bir yanım paramparça hüzünden

Biliyorum başıma gelenlerin hepsi senin yüzünden...

Gitmeseydin sevseydin

Ya hiç sevmeseydin ya terk etmeseydin...

Biliyorum yaşadığım tüm pişmanlıklar senin yüzünden

Kabuslarım da senin yüzünden

Sebepsiz gülüşlerim de...

İçimde kanayan bir yara var

Adını andıkça şiddetlenen

Düşlerime girdikçe sen 

Hiddetinden günümü zehreden...

Bir sen var benim içimde senin bilmediğin

Benim bile anlamakta güçlük çektiğim...

Bir sen var içimde geçmişten yadigar kalan bana 

Hatırladıkça ruhumu kirlettiğim

Anımsamak istemedikçe sürüklendiğim

Kaçmak istedikçe daha çok düşlediğim

Kim bilir belki de daha çok sevdiğim...

Bir sen var benim içimde

Günden güne daha derine hapsettiğim...

i.y.ayboran

Sen gittin

Sen sessizce gittin 

Ben çığlık çığlığa sessiz kaldım

Binlerce kelimeyle sensiz kaldım...

Sen sessizce gittin

Ben düşlerde boğulup kaldım...

Sen sessizce gittin

Ben kör kuyularda ipsiz kaldım...

Sen gittin

Ben sende kaldım...

İyisi mi sen hiç gelme !

Biliyorum bir gün döneceksin 
Gün batmış olacak 
Hava ayaz
Mevsimlerden kış...
Sıradan bir gün gibi başlayacak her şey
Her zaman ki gibi doğacak güneş
Aynı yüzler,aynı sesler,aynı cümleler...
Sonra birden birlikte yürüdüğümüz o yoldan geçeceksin belki
Belki bir ses duyacaksın benim sesime benzer
Belki de bir koku gelecek burnuna
Yüreğini sızlatacak en derininden...
Bunlar gibi bir şey olacak ve sen bana geleceksin biliyorum!
Kavuşmak üzere değil
Ayrılmamak üzere hiç değil!
Sırf özlediğin için
Sırf pişman olduğun için
Sırf vicdan ve hasret karışımı prangalarını kırmak için geleceksin
Biliyorum...
Seni çok özlüyorum...
Seni görmeyi,sesini duymayı
Belki de ömrümün son gününün 
Ne zaman olduğunu öğrenmekten daha çok istiyorum!
İstiyorum ama gelme!
Özlesen de gelme
Hatırlasan da gelme!
Biz seninle kavuşamayız
Biz seninle bir olamayız
Biz seninle hasretimiz bir nebze olsun dinsin diye
El ele bile tutuşamayız
Bırak el ele tutuşmayı biz birbirimize dokunamayız,yanarız!
Biz seninle ayrı yerlerde yanan 
Aynı kömürün parçalarıyız
İstesek de bir olamayız...
Sen beni bırakıp gittiğinden beri
İçimde bitmek bilmeyen bir yangın var
Bu vakitten sonra o yangını söndüremeyiz
Aksine daha da çok yanarız...
İyisi mi sen hiç gelme
Beni özlersen gelme
Hatırlarsan gelme
Tesadüfen görürsen selam dahi verme!
Senin selam veren buruk gülümsemen 
Benim geri kalan ömrümü zindan eder
Sen beni yaşarken çürümeye mahkum etme 
İyisi mi sen hiç gelme!

i.y.ayboran

Işıklı günler

Ben sana her şey çok güzel olsun

Her şey dilediğimiz gibi olsun 

Hep ışıklı günler olsun demedim ki!

Ben sadece seviyorum dedim

Saftım,masumdum...Öylesin sanıyordum...

Ben sana sadece beni sev dedim

Ben sana sadece iyi günlerde yanında olacağım demedim ki

İyi gün kadar kötü günde de yanındayım dedim

Bilemedim...

Sözlerin karşındakinin anlama kapasitesiyle alakalı olduğunu

Sevdanın eski türk filmlerinde kalmış olduğunu bilemedim...

Ben sana ışıklı günler için söz vermedim

Sen de vermedin

Yetmezmiş gibi var olan ışığımı da alıp gittin

Ben bunu haketmedim !

i.y.ayboran

Acı

Bir acı gelip çörekleniyor bazen yüreğime

Bir yumru gibi,yutkunmamı engelleyecek gibi

Nasıl tarif etsem 

Sanki ölüm gibi

Dinmeyecek ayrılık gibi...

Sonra geçiyor aniden 

Bıraktığı boşlukla birlikte içimde, gidiyor sanki benden uzak bir yerlere...

Acı gidiyor sanıyorum da

Çöreklenip kaldığı yerdeki sızı hiç dinmiyor

Neden dinmiyor

Nasıl dinmiyor

Çok da sorgulamıyorum aslında

Acı işte

Kovsan da gitmiyor

Çağırmasan da hoşbuldum diyor...

i.y.ayboran

Sev beni

Hiç yarın olmayacakmış gibi sev beni

Yarına ne olacağımız belli olmaz

Sen şimdinin aşkıyla sev beni!

Ama olur da yarına çıkarsak diye söz ver 

Hem bugünün hem dünün hatrına 

İki günlük sev beni!

Her gün bir önceki günden daha çok sev beni

Söz ver bana sevgilim

Her gün daha çok sev beni...

i.y.ayboran

Dünya işleri

İçim sıkılıyor nicedir

Oysa şükredecek öyle çok şey var ki!

Bunların hem farkında olmak 

Hem de lüzumlu lüzumsuz herşey için 

Acı çekebilmek ne büyük çelişki!

Misal...

Bugün güzel bir gündü başlarda

Sevdiğim yanımda

Sağlığım yerinde

Hatta neredeyse tüm gün neşem yerindeydi diyebilirim...

Sonra ne oldu birden?

Ne oldu da yerle yeksan oldu gülüşlerim?

Kendim sordum bari kendim cevap vereyim

Araya dünya işleri girdi azizim!

Ne zaman ki dünyalık mevzular takılsa aklıma

Böyle kaçar huzurum

Uzunca süre de uğramaz yanıma...

Dünya denilen yer Ahiret'e girişin sınavı ya aslında

Biz bu sınavı hep yanlış anlıyoruz be usta !

i.y.ayboran

Canın sağolsun

Oysa tek bir damla istemiştim ben senden 
Suskunluğumu yok edecek
Ezberimi bozacak tek bir damla
Bir kelime,bir hece,tek bir ses belki de...
Susuşlarım asaletimden değil korkaklığımdandı!
Hep bir iz aradım ardından yürüdüğüm yollarda 
Hep bir işaret bekledim sen diye dinlediğim nağmelerden...
Gelmedin!
Ne sen geldin ne de senin haberin
Oysa ben ne çok bekledim...
Issız kaldım içimdeki ışığı kaybettiğimden beri
Hiç içten gülmemiş gibiyim gittiğinden beri
Oysa tek bir damla istemiştim ben senden 
Benim sana akmama yarayacak
Ben suskunluk denizinde çırpınırken
Sen ufacık bir nidayı çok gördün nedense bana!
Oysa tek bir damla istemiştim ben senden 
Adımı söylemen bile yeterdi ezberimi bozman için
Söylemedin... Gittin...
Bunca kelime arasından tek biri layık artık sana 
Canın sağolsundan başka ne kaldı yarınlara!

                                i.y.ayboran

Bana değiştin diyorlar, doğru !

Bana değiştin diyorlar

İnkar etmeyeceğim evet çok değiştim!

Mesela yüzlerinizdeki maskeleri görüyorum artık

Ve yüzüme gülerken küstahça içinizden söylediklerinizi duyabiliyorum...

Bana değiştin diyorlar,doğru!

Bunca yüzsüzün arasında

İnsanın saf kalabilmesi ne mümkün!

Canım yana yana canım diyeceğime dost sandıklarıma

Paşa paşa döner arkamı giderim

En azından sizsiz yanar canım,bir başıma!

Bana değiştin diyorlar,doğru!

Bin tanenizle uğraşacağıma

Bir kaçınıza daha çok yer veririm şu küçücük dünyamda...

i.y.ayboran

Bugün

Bugün,çocukların ne kadar saf olduklarını öğrendim anne
Aslında ezbere bildiğim bir gerçek
Bir çocuğun elleri ellerime değince 
Bir tokat gibi indi yüzüme
Ve ben yerle bir oldum o tokatla anne!
Çocukken senin,benim,hepimizin
Ne kadar saf olduğumuzu ve 
Dünyamızın biz büyüdükçe kirlendiğini öğrendim anne!
Aslında hep bildiğim bir gerçekle
Bugün küçücük bir yürek sayesinde yüzleştim 
Ve bu yüzleşmeden utanç duydum 
Ben bugün insan olmaktan utanç duydum anne!
Çocukları incitenlerden
İnsanları incitenlerden nefret ettim
İnsan olamamaktan,insan olmaktan nefret ettim...
Ben bugün çok özledim
Bugün bir kez daha çocukluğumu çok özledim anne!

                                       i.y.ayboran

An gelir

Hani öyle bir an gelir ki

Paldır küldür dökülür yüreğinden her ne varsa içinde gizlediğin

Ve öyle bir an gelir ki

Bülbül olur gözyaşların 

Şakır, ötmeyi yeni öğrenen kuşlar gibi.

Hani öyle bir an olur ki bazen 

Kaçıp çok uzaklara gitmek istersin

Gitmek ve hiç dönmemek...

Ama bilmezsin ki kaçmak çözmez hiçbirşeyi

Ne seni yüreğinin yüklerinden kurtarır gitmek 

Ne de çekip gidenleri söküp alabilir içinden...

Bazen öyle bir an gelir ki

Susmak ve bir daha hiç konuşmamak istersin

Ama bilmezsin ki çoğu zaman susmak

Nice çığlıkları saklar içinde...

Ve sonunda öyle bir an gelir ki

Nice çığlıklar çağlar taşar içinden sen hiç istemesen de

Nice volkanlar patlar içinde

Sen dışarıdan buz gibi görünsen de...

i.y.ayboran

Temmuz'da güneşimi çalmışlar gibi

Laleler açardı gönlümün en ücra köşelerinde yaz kış demeden

Ve içim sıcacık olurdu sen yanımdayken 

En soğuk kış akşamlarında bile!

Şimdilerde en ufak bir filize hasretim

Ve öyle çok özlüyorum ki

Sanki Temmuz'da güneşimi çalmışlar gibi...

              i.y.ayboran

Hiç olmadı

Çok defa konuştum seninle içimden
Bir çığ oldu içimde büyüdü suskunluklarım
Sesi çıkmayan birer çığlık oldular içimde!
Çok defa gelmek istedim sana 
Öylece bir gece ansızın çıkıp gelmek kapına
Ve dökmek bir bir içimde ne varsa!
Olmadı! Hiç cesaret edemedim
Sana gelen tüm yolları kitledim
Ve yük ettim yüreğime...
Söylenmesi gereken her sözcük
Bir dalga oldu içimde
Bıraksam kendimi
Ah bir bıraksam 
O denizde sürüklenerek gelecektim sana halbuki
Biliyordum! Bu yüzden izin vermedim belki de...
Kendi yarattığım denizde
Senin yarattığın yalnızlıkla boğuldum ben
Konuşmaya çalıştıkça dibe battım
Dibe battıkça daha çok konuştum
Ben çok sevdim seni aslında
Ama gel gör ki bunu benden başka bilen hiç olmadı!

                                              i.y.ayboran

Bende bir sen gizli benden bile değerli

Sessiz sedasız yanıma gelişlerin gelir aklıma

Hiçbir şey söylemeden göz süzüşlerin

Hani bazen bir susuş bin kelimeye bedeldir ya

İşte öyle gizli bende milyonlarca susuşların...

Şimdi dönüp bakıyorum da geçmişe

Ne çok suskunluk biriktirmişim içimde

Ne o gün ne şimdi dökemedim bir türlü dile...

Diyebilmeyi ne çok isterdim oysa ki

Hani bir kez, sadece bir kez gözlerine bakıp "canım" diyebilmeyi...

Bugünlerde canım pek revaçta değil gerçi 

Daha süslü kelimeler var tercih edilen

Oysa ben en çok canım demeyi isterdim sana

İnsanın canından daha kıymetli ne var ki şu dünyada

Parmağımız kanasa atmaz mı tüm canımı orada?

Peki ya seni parmağın kanasa

Yanmaz mı canım senden daha fazla?

Lafı fazla uzatmaya da gerek yok aslında

Susuşların var ben de dünden yarına kalan

Ve bir ah gizli içimde

Canından canıma can katan!
i.y.ayboran

O günden sonra sen yanımdan hiç ayrılmadın

Herşey sıradandı gittiğin ilk günlerde
Aynada ki suret benimdi
Ve az da olsa bir tebessüm vardı görülen sahnede...
Yiyip içiyordum önüme ne gelse
Ve rakı kadehleri devrilip duruyordu dost meclislerinde...
Sonra bir gece yarısı kan ter içinde uyandım
Seni görmüştüm rüyamda,
O kömür karası gözlerin duruyordu karşımda...
Umursamadım yeniden uykuya daldım...
Ertesi gün yine aynı rüya uyandırdı beni uykumdan
Ve ertesi gün... Ve bir sonra ki gün...
Bir sabah kan ter içinde uyanıp koştum aynaya
Neden aynaya gittiğimi bilmeyerek...
Aynada sen vardın!
Aynaya bakan ben
Orada sureti görünen sen!
Koştum bi su çarptım yüzüme
Oturdum bir sigara yaktım sabahın kör karanlığında...
Ağlamaya başladım.
Üşenmedim bir ufak rakı açtım
Hem içtim hem söylendim elimdeki küçük aynadan baktığım gözlerine...
O an anlamıştım sen gitmiştin!
Kavrayabilmem geç olmuştu gidişini
Halbuki ben seni kısa bir yolculuğa uğurlamış gibiydim
Gittiğin yolların dönülmez olduğunu unutmuş gibiydim
O an anladım ki sen gitmiştin!
Tuzu gözyaşım kadehime damladı
Gözlerim ağlayan kaderime ağladı...
Günlerdir gözümün önünde duran bardağa ilişti gözlerim
Dudakların belki de en son ona değmişti
Elimse hiç yıkamaya gitmemişti...
Bardağı elime aldım
Usulca götürdüm dudaklarıma dudaklarını...
İçimi tarifi imkansız bir acı kapladı
Ölüm ayrılıkların en zorudur diye bir ses kulağıma fısıldadı...
Yıkıldım...
O günden sonra sen yanımdan hiç ayrılmadın!

                                        i.y.ayboran

Seni bana, beni sana ulaştırmak, çıkmaz yollarda son sürat gitmek gibi galiba...

    

     Bir gün bir yerlerde yeniden karşılaşabilme ümidi var içimde nedense.Nedensiz yere umutlanıyor kalbim, bir kuş çırpınıyor içimde gelişini şiddetle bekleyen. Gökyüzü hep siyah sanki sen gittiğinden beri ve berraklığını yitirdi deniz, seninle oturup seyre dalmayı bıraktığımız günden beri...
     İçimde o çocuksu umut var hala, solmuyor aksine günden güne yeşeriyor acemi çiçekler gibi! Söylesene sevgili sen de anıyor musun arada sırada da olsa beni? Yoksa büsbütün unuttun mu benimle olduğun günleri?
     Hatırlamak da, unutmaya çalışmak kadar zormuş meğer! Zormuş acı veren hatıralar hatırdayken yaşamak...Unutmaya çalıştıkça meğer daha çok hatırlarmış insan geçmişi. Söylesene sevgili sen hiç unutmaya çalıştın mı beni?
     Yeniden karşılaşma umudum hergün bir parça daha büyüyor içimde ve hergün bir parçamı daha söküp götürüyor benden çok uzaklara...Uzakları yakın edebilmek zor zanaat, seni bana, beni sana ulaştırmak, çıkmaz yollarda son sürat gitmek gibi galiba...
     Olur da bir gün karşılaşırsak bir yerlerde yeniden, bana gene eskisi gibi bak olur mu sevgili? Senin bir bakışın benim on yıllık hatırama bedel! Sen gitsen de güzel gözlerinin hayalini bana bırak olur mu sevgili?
                                                                   i.y.ayboran

Her giden gitmiş sayılmaz sevgili

Her giden uğurlanıyor mu sandın sen sevgili
Her giden terk ediliyor mu sence gönüllerden?
Hiç düşündün mü gitmeni istiyor muyum ben acaba?
Ya da dönüp baktın mı hiç arkana
Çekip gittikten sonra pervasızca...
Her giden gitmiş sayılmaz sevgili
Gönderenin uğurlaması gerekir içinden gideni
Neden herkes bir parça mutsuz
Neden buruk sence herkes benim gibi?
Çünkü yüreğimizde kovalayamadığımız yükler var sevgili...

                                        i.y.ayboran

Masal gibi

Gözlerim gözlerine kitlendi birden,ellerin ellerime değmişti farketmeden.
İçime yayılan o tatlı sıcaklığın ne olduğunu düşünürken,bir masal aleminde buluverdim kendimi hiç düşünmezken...
O güzelim aşk masalları gerçek olabiliyormuş meğerse.Seni tanıdığımdan beri hiç bitmeyen bir rüyadayım sanki.Elimde elinin sıcaklığını hissettiğim her an, bozulmasından delice korktuğumu hissedip irkiliyorum manasızca...
Birinin yokluğu acı verebiliyormuş fazlasıyla meğer.Yavaş yavaş yok olmaya yüz tutuyorum sanki benden çok uzaklara gittiğin zamanlarda.Ne gözyaşım diniyor ne de yüreğimin sızısı ne kadar çok çabalasam da.Sevgilinin yokluğu yok edebiliyormuş meğerse okuduğun masallardaki kadar...
Sen bugün benim sahip olduğum en güzel şeysin sevdiğim.Aldığım nefes,kana kana içtiğim su gibisin. Bilemiyorum belki de hepsinden daha değerlisin.Yokluğunla yok olduğum sevdiğim,varlığın yaşamımı var ediyor sanki!
Ne olur ellerini ellerimden hiç çekme sevgilim. Seninle anlam kazandı sanki benliğim.Bir gün yine çok uzaklara gitsen de bırakıp beni,yüreğinden varlığımı hiç eksiltme olur mu sevgili?

                                                                                                      i.y.ayboran

Haziran akşamı

Zaman donup kaldı sanki gittiğin o anda
Şimşekler çaktı o güzelim Haziran akşamında
Anlayamadım,anlam veremedim gidişine bir türlü
Yağmurlar sel oldu yüreğimden taştı da
Ben gene de yetişemedim sana...
Elimde küçücük bir resmin kaldı
Öylece bakakaldığım
Ardından tuttuğum yas uzun sürdü
Nasıl olduğunu anlayamadan yaşlandım...
Şimdi dönüp bakınca,hala o Haziran akşamında aklım
Kimbilir belki de sen hiç gitmedin 
Hep bende kaldın...

                                                                                                            i.y.ayboran

İnsan özlüyor geçmişi

İnsan özlüyor geçmişi

Hatta öyle bir özlüyor ki

Yine olsa yine aynı hataları yapsam keşke diyor

İnsan özlüyor geçmişi

Mahallede top koşturduğu günleri

Bakkalın çırağına aşık olduğu günleri

Hatta annesinin kısır günlerini 

Özlüyor insan geçmişi...

O çok sevdiği elmalı kurabiyeleri

Mahallenin tontonu Ayşe teyzeyi

İnsan özlüyor çocukluğunu,gençliğini...

Bitip gitsin,bir an önce büyüyeyim diye umursamadığı o güzel günleri...

İnsan özlüyor geçmişi

Bile bile geçtiğini

Bile bile asla geri gelmeyeceğini

Bile isteye özlüyor insan ömrünün belki de en güzel günlerini...

i.y.ayboran

Ne olur ne olmaz, sen genede unutma beni...

Bazen gözlerin geliyor aklıma. Kömür karası , o güzel gözlerin. Seninle dinlediğimiz şarkıları, üzerinden uzun zaman geçmesine rağmen, her dinlediğimde hüzünleniyorum hala. Hala seviyor musun dersen , cevabım tabi ki hayır ! Ama neden bilmem içimde bir yerde kanayan bir yara var sanki. Zaman zaman kabuk bağlıyor, zaman zaman da yeniden kanamaya başlıyor sanki. Bir şiir okuduğumda canlanıveriyorsun birden gözlerimin önünde. Ya da o kahrolası şarkıları dinlediğimde alıp götürüyor zihnim beni çok uzaklara, seninle olan yıllara. Hatırlamak istediğim birçok şeyi hatırlayamayan ben, söz konusu sen olunca bir bilgin edasıyla anımsayıveriyorum herşeyi. Seninle ilgili gördüğüm rüyalar bile capcanlı duruyor zihnimde ve yerli yersiz fırlayıp yerlerinden geliyorlar aklıma. Neden bilmiyorum ama bir türlü tamamen silemiyorum seni, atamıyorum kafamdan. Kalbimde yerin yok artık biliyorum ama zihnimden neden seni atamadığım sorusunun cevabını bulamıyorum bir türlü.
Çok sevmiştim ben seni zamanında. Ne çok anımız var seninle, kısacık bir zaman diliminde geçirilen.Ruhum benden bağımsız hareket ediyor bazen, uçup gidiyor sanki çok uzaklara anlık da olsa... Gidiyor, seninle olan anları tekrar yaşıyor ve geri dönüyor gibi. Neden bilmiyorum ama birlikte dinlediğimiz o şarkı hala ağlatıyor beni. Sen de hatırlıyor musun acaba arada sırada beni ? Hep düşünme beni istemem öylesini, ama benim gibi, kendinden bağımsız da olsa, hatırlıyor musun arada gözlerimi ? Hatırlarsan ismimi, şeklimi, unutmaya çalışma e mi ? Belki birgün karşılaşırsak hiç umulmayan bir yerde, selamlaşırız en azından, yıllarca anımsarım o selamlaşmamızı bile belki...Ne olur ne olmaz, sen genede unutma beni...

i.y.ayboran

Neredesin iki gözüm?

Söylenecek söz yok bende

Gözlerime bakıp da anlasan keşke

Ben sussam,sen gözlerime baksan

Ve bir bakışmayla çözsen içimdeki tüm karmaşayı

Ben konuşmasam, ince bir of çeksem sadece

Ve sen duysan tüm haykırışlarımı...

Kime anlattıysam geçer dedi

Ben bekledim, o geçmedi...

Ne hikmetse azalmadı hiç bitmedi 

İçimdeki bu hasretlik yaktı beni kül etti...

Gelsen keşke şimdi bu güzel bahar akşamında

Açılmamış çiçekleri açtırsan içimde

Nisan yağmuru gibi dolu dolu yağsan içime

Öyle çok hasret yaşadım ki tek bir damlana senelerce...

Güzel gözlüm,kapıda hep gözüm

Bir sözüne feda benim tüm ömrüm

Söyleyemem yüzüne içten içe hep beklesem de

Neredesin iki gözüm?

Yokluğunda hayalinle dolu ne mısralar ördüm!

i.y.ayboran