Gözlerim gözlerine kitlendi birden,ellerin ellerime değmişti farketmeden.
İçime yayılan o tatlı sıcaklığın ne olduğunu düşünürken,bir masal aleminde buluverdim kendimi hiç düşünmezken...
O güzelim aşk masalları gerçek olabiliyormuş meğerse.Seni tanıdığımdan beri hiç bitmeyen bir rüyadayım sanki.Elimde elinin sıcaklığını hissettiğim her an, bozulmasından delice korktuğumu hissedip irkiliyorum manasızca...
Birinin yokluğu acı verebiliyormuş fazlasıyla meğer.Yavaş yavaş yok olmaya yüz tutuyorum sanki benden çok uzaklara gittiğin zamanlarda.Ne gözyaşım diniyor ne de yüreğimin sızısı ne kadar çok çabalasam da.Sevgilinin yokluğu yok edebiliyormuş meğerse okuduğun masallardaki kadar...
Sen bugün benim sahip olduğum en güzel şeysin sevdiğim.Aldığım nefes,kana kana içtiğim su gibisin. Bilemiyorum belki de hepsinden daha değerlisin.Yokluğunla yok olduğum sevdiğim,varlığın yaşamımı var ediyor sanki!
Ne olur ellerini ellerimden hiç çekme sevgilim. Seninle anlam kazandı sanki benliğim.Bir gün yine çok uzaklara gitsen de bırakıp beni,yüreğinden varlığımı hiç eksiltme olur mu sevgili?
i.y.ayboran
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder