Bahane

Zamanla geçer demiştin bana 

Bilmem hatırlar mısın?

İnanmıştım sana saf bir çocuk edasıyla

İnanmıştım seni unutacağıma...

Unutmak teoride kolay pratikte zormuş meğer !

Hata yapmışım sana inanmakla

Unutacağım demekle unutulmuyormuş hiç kimse

Ve zihninden silinmiyormuş hiçbir anı öylece...

Şimdi ne zaman yağmur yağsa ben seni anarım 

Sokağa çıkmak gelir içimden

Gözyaşlarımı gizlemek akıp giden yağmurla birlikte

Ne zaman güneş açsa

Ne zaman akşam olsa

Ve ne zaman açsa saksımdaki çiçekler

Ben seni anarım...

Diyeceğim o ki;

Benim seni anmak için bahanem çok!

Peki ya sevgili

Senin bana gelmen için hiç mi bahanen yok?

i.y.ayboran