Seni sevmek garip iş sevgili

Duam binken bir oldu seninle

Dilimde hece oldu adın ve durmadan sayıkladığım duamdın artık...

Ne garip şey insan denen varlık

Yokluğun ayrı azap varlığın ayrı !

Biliyor musun sevgili ben hep seni düşünüyorum

Sonra düşünmemek adına uyumaya çalışıyorum

O vakit de rüyalarımda buluyorum seni...

Kurtuluş yok senden anladı sonunda zavallı kalbim

Aslına bakarsan senden kurtulma isteğim de yok ki !

İnsan duasından kolayca vazgeçebilir mi?

Seni sevmek garip iş sevgili !

Gelmeyeceğini bildiğim yolları gözlemek

Adım atmayacağın kaldırımları arşınladığını düşlemek...

Düpedüz delilik benimkisi...

Ama biliyor musun sevgili

Senden gelen delilik de olsa razı gibiyim

Yeter ki önünde beklediğim pencereden 

Bir gün seni görebileyim

Yeniden gideceğini bilsem de bir kez olsun göreyim...

i.y.ayboran