Seni bana, beni sana ulaştırmak, çıkmaz yollarda son sürat gitmek gibi galiba...

    

     Bir gün bir yerlerde yeniden karşılaşabilme ümidi var içimde nedense.Nedensiz yere umutlanıyor kalbim, bir kuş çırpınıyor içimde gelişini şiddetle bekleyen. Gökyüzü hep siyah sanki sen gittiğinden beri ve berraklığını yitirdi deniz, seninle oturup seyre dalmayı bıraktığımız günden beri...
     İçimde o çocuksu umut var hala, solmuyor aksine günden güne yeşeriyor acemi çiçekler gibi! Söylesene sevgili sen de anıyor musun arada sırada da olsa beni? Yoksa büsbütün unuttun mu benimle olduğun günleri?
     Hatırlamak da, unutmaya çalışmak kadar zormuş meğer! Zormuş acı veren hatıralar hatırdayken yaşamak...Unutmaya çalıştıkça meğer daha çok hatırlarmış insan geçmişi. Söylesene sevgili sen hiç unutmaya çalıştın mı beni?
     Yeniden karşılaşma umudum hergün bir parça daha büyüyor içimde ve hergün bir parçamı daha söküp götürüyor benden çok uzaklara...Uzakları yakın edebilmek zor zanaat, seni bana, beni sana ulaştırmak, çıkmaz yollarda son sürat gitmek gibi galiba...
     Olur da bir gün karşılaşırsak bir yerlerde yeniden, bana gene eskisi gibi bak olur mu sevgili? Senin bir bakışın benim on yıllık hatırama bedel! Sen gitsen de güzel gözlerinin hayalini bana bırak olur mu sevgili?
                                                                   i.y.ayboran