Dudağının kenarındaki o tatlı kıvrımdan öperim sevgilim!
Bilirsin çok severim orayı...
Muzipçe gülümsediğin zaman oluşan kıvrımı
Ona eşlik eden gözlerinin kısılışını
Burnunun yanındaki benin gülünce küçülüp kayboluşunu
Elini saçına götürüp düzeltişini
Fotoğraf çektirirken kapattığın gözünü...
Her halini
Her biçimini severim...
Sen bilmesen de
Her halini hafızama kazırım ben sevdiğim
Ve sen yanımda yokken düşler dururum seni...
Koklarım, öperim
Kendi kendime gülümserim sevdiğim...
Sen benim gökyüzümü siyaha boyamaya çalışsan da
Ben seninle her an gökkuşağıyım sevdiğim
Sen bunu hiç anlamasan da!!!
i.y.ayboran
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder