Ona hiç kıyamadım

Aylar sonra aradım onu ani bir kararla. Ezberimdeydi hala numarası silememiştim hafızamdan. Kısa bir, nasılsın iyiyim gevelemesinden sonra, iyi bak kendine diyerek kapatmaya çalıştım telefonu, aramam saçmaydı zaten en başından. Kapatmak üzereyken adımı duydum sesinden, içim ezildi bi an. Belli etmedim, 'efendim' dedim, 'seni çok özledim' dedi,  'bende seni özledim' dedim, 'kendine iyi bak, görüşürüz' diyip kapattı ardından telefonu. Yine beni benden etmişti işte ses tonu. Telefon elimde bakarken ekrana boş gözlerle, yanağımdan süzülen göz yaşını silmeye gerek duymadım. İçimden, konuştuklarımızı tekrar etmeye başladım. Yanımda oturan amcanın sesi böldü iç sesimi. 'Çok mu sevmiştin' dedi bana ansızın, hiç duraksamadan cevap verdim. Kendimi çoktan çöpe attım ama ona hiç kıyamadım...

                          i.y.ayboran 

Bilindik hikaye işte

İnce, uzun parmakları vardı. Yüzümü ellerinin arasına alıp, alnımdan öperdi beni. Hatta son gecemizde de yapmıştı aynı şeyi. Canım derdi bana, canım içimden çıkıp ona koşardı her defasında. Kızardı bazen, öfkelenirdi bana ama ben her halini çok severdim onun, o bilmezdi hiç. Hiç kızamazdım ben ona, hiç küsemezdim, en çok kırılmam gereken anlarda bile. Kalbimin içine bir kuş girip hızla kanat çırpıyor gibi olurdum onun yanına gittiğim zamanlarda. Hayran hayran dinlerdim onu ne anlattığına bakmaksızın. Çok yalan söylerdi, bilirdim ama bilmezlikten gelirdim sırf o üzülmesin diye. Zaten ben kimi üzmek istemesem, o üzerdi beni neticede. Neyse, mevzuya geri dönecek olursak; ince, uzun parmakları vardı onun. Kimi zaman saçlarımda dolanır, kimi zaman vücudumu okşardı. Sonra her şeyim olan o ellerin, bir başka eli tuttuğunu öğrendim, birlikte kaldığımız o son gecede hem de. Sonra ne mi yaptım? O bana siktir git dedi, ben de gittim. Bilindik hikaye işte. Unuttun mu derseniz eğer, ne yalan söyleyeyim, onu sevmekten hiçbir zaman vazgeçemedim. Ben gittim ama gidişim onu bitiremedi. O bana siktir git dedi ama ben onu bir türlü siktir edemedim. 

                                                                 i.y.ayboran

Ben seni çok özlüyorum...

Özleseydi arardı diyorum 

Ve sen aramadığın için 

Ben kendimi sessizlikle cezalandırıyorum...

Şimdi yanında olmak isterdim aslında 

Başım göğsünde, sana sarılıp film izlemeyi 

Saçlarımda dolaşan parmaklarını hissetmeyi 

Üşüyen ayaklarımı ısıtmaya çalışan ayaklarını fark edip gülümsemeyi...

Ne bileyim ben işte 

Söyleyemediğim bir çok şeyi yapmak isterdim şu anda seninle...

Şimdi neredesin 

Kimlesin ve ne yapıyorsun bilmiyorum ama 

Ben seni düşünüyorum...

Söyleyemiyorum belki ama

Okursan şayet bil ki;

Ben seni çok özlüyorum...

i.y.ayboran

Kolların başka kollarda nasılsa...

Mutsuzum diyemeyecek kadar yorgunum aslında 

Ve yeniden birine güvenemeyecek kadar kırgın...

Hata sende değil aslında 

Kalbim yanlışların en büyüğünü yapıyor son zamanlarda... 

Gel diyemeyecek kadar yorgunum aslında 

Ve teselliyi başka omuzlarda arayacak kadar kırgınım sana... 

Gel desen gelirdim elbet ama 

Ne sen gel dedin 

Ne de ben gelebilirim artık 

Bana baktığın gözlerle Başkasına baktığını fark ettiğim andan sonra... 

Kırgınım hayli aslında 

Susup, uyumaya çalışıp 

Beceremeyip şişelere sığınmaya çalıştıkça 

Daha da kırılırım...

Ben oldukça kırgınım da 

Senin bunu anlayasın yok aslında 

Gözlerin başka gözlerde 

Kolların başka kollarda nasılsa... 

i.y.ayboran

Sen beni ...

Sen beni karanlıklarda bırakıp 

Günün aydın olsun dedin... 

Sen beni çıkmaz sokaklarda bırakıp

Yolun açık olsun dedin... 

Hatırlıyorum da,

Sen bana zamanında 

Seni seviyorum bile dedin...

 i.y.ayboran

Ben artık senden vazgeçtim...

Ben unutmadım,

Vazgeçtim!

Evet bunu sen istedin

Ben başıma gelen hiçbir şeyi sana söyleyemedim

Çok ağladım sessizce 

Hıçkırıklara boğularak

Sana bir kez olsun gel demedim...

Ben çok sevdim 

Geçmiş olsun sevdiğim

Ben senden gittim...

 Sen artık kimi seversen sev 

Ben sen istedin diye 

İstemeye istemeye senden gittim 

Ben artık senden vazgeçtim

Hiç istemedim ama 

Ben artık senden vazgeçtim...

Geçmiş olsun sevdiğim 

Ben artık senden vazgeçtim... 

i.y.ayboran

Ah ne yazık biliyorum...

Kim bilir nasıl sıradan geliyor sana sözlerim

Herhangi birinin 

Herhangi bir mısrasıyım artık

Alt alta sıraladığım duygular 

Birer cümle olmaktan ileri gidemiyor senin için... 

Biliyorum 

Ah biliyorum, eski 

Ve hatta artık yazdıklarını güzel bile bulmadığın 

Unutulmuş bir şairim artık senin için...

Oysa ben sende kaybolmak isterdim 

Yağmur ikimizi birden ıslatsın 

Ve ıslanırken yanyana olalım 

Birbirimize sarılalım 

Sırılsıklam ama yine de mutlu olalım... 

Şimdi ne yazsam boş

Sevmiyorsun artık beni biliyorum

Şimdi senin muhtemelen ne olduğunu hatırlamadığın şarkımızı dinliyorum 

Biliyorum ben senin için mazide kalmış bir dizeyim 

Biliyorum

Ah ne yazık biliyorum... 

i.y.ayboran